Asingkan apa yang anda perhatikan daripada apa yang anda cipta
Mulakan dengan mengenal pasti bahagian watak yang boleh dilihat dan di mana mereka duduk. Kemudian tentukan sama ada cerita yang dibayangkan pendek membantu anda mengingati susunan itu. Minta Mocchi nyatakan bahagian mana yang merupakan pemerhatian dan bahagian mana yang menjadi isyarat pilihan anda. Perbezaan ini penting kerana penjelasan yang lancar boleh membuat persatuan yang dicipta seperti dakwaan tentang bagaimana sistem tulisan berkembang.
Anda tidak memerlukan cerita untuk setiap watak. Jika borang sudah mudah dikenali dalam perkataan yang berguna, menambah naratif yang panjang boleh menghasilkan kerja tambahan. Gunakan teknik untuk menyelesaikan masalah tertentu, seperti kekeliruan visual yang berulang atau butiran yang hilang dalam tulisan tangan.
Gunakan kontras yang sepadan dengan masalah visual sebenar
Bagi pelajar yang mengelirukan 木 dan 本, baris tambahan dalam 本 ialah perbezaan yang boleh diperhatikan. Petunjuk peribadi boleh menarik perhatian kepada baris itu, tetapi amalan itu harus tetap termasuk perkataan dan makna. Minta Mocchi untuk perbandingan ringkas, kemudian uji sama ada anda boleh mengenal pasti aksara yang betul tanpa tanda yang dicetak di sebelahnya. Elakkan menjadikan pemerhatian berguna kepada dakwaan bahawa setiap watak yang berkaitan mengikuti kisah ingatan yang sama.
| Jepun | Romaji | Maknanya |
|---|---|---|
| 木があります。 | Ki ga arimasu. | Ada pokok. |
| 本を読みます。 | Hon o yomimasu. | Saya membaca buku. |
Pastikan mnemonik cukup pendek untuk diambil semula
Cerita yang panjang dengan banyak butiran yang tidak berkaitan boleh menjadi lebih sukar untuk diingati daripada watak itu sendiri. Pilih satu atau dua isyarat yang diikat terus pada bentuk. Jika kekeliruan melibatkan strok kecil, jadikan strok itu sebagai pusat. Minta Mocchi untuk memudahkan isyarat yang dirasakan bijak tetapi tidak membantu anda memilih bentuk yang betul semasa membaca sebenar.
Kembalikan watak kepada perkataan sebenar
Selepas menggunakan kiu bentuk, baca perkataan yang mengandungi watak dan nyatakan maksudnya. Pastikan bacaan dilampirkan pada perkataan itu dan bukannya mengandaikan sebutan bekalan mnemonik. Satu ayat kemudian menyemak sama ada perkataan itu masuk akal dalam konteks. Ini melengkapkan gelung berguna daripada sokongan visual kembali ke tugas membaca yang anda inginkan watak itu.
Uji hasilnya daripada mengumpul lebih banyak cerita
Kemudian, bandingkan bentuk yang mengelirukan dalam perkataan atau ayat baru tanpa memaparkan isyarat. Jika anda masih tersilap memilih, semak petunjuk atau tukar amalan daripada menambah beberapa cerita baharu. Mocchi boleh membantu menjadikan kajian kanji menyeronokkan, tetapi faedah yang boleh diperhatikan ialah keputusan pengiktirafan atau penulisan yang lebih boleh dipercayai. Semak tuntutan sejarah secara berasingan apabila anda ingin mengetahui tentang asal usul watak itu.